|
Jeśli uczeń ma trudności w pisaniu:
- w pierwszym etapie edukacyjnym dominującą formą powinny być wszelkie formy przepisywania z objaśnieniem, z układem trudniejszych wyrazów, z wykorzystaniem rozsypanek literowych, sylabowych wyrazów,
- pisanie ze słuchu należy traktować jako formę sprawdzającą uprzednio opracowany i utrwalony materiał ortograficzny, dyktanda należałoby zastąpić / szczególnie w początkowym okresie nauki/, pisaniem z pamięci / błędów nie należy omawiać w obecności całej klasy,
- należy pracować kolejno tylko nad jednym problemem ortograficznym i ćwiczyć te umiejętności, które są niezbędne do jego opanowania,
- starać się, aby materiał ortograficzny był uporządkowany według zasad pisowni,
- wyrabiać nawyk korzystania z wiedzy ortograficznej podczas pisania oraz myślenia o zasadach ortograficznych,
- wyrabiać nawyk aktywnego poszukiwania popełnionych przez dziecko błędów i samodzielnego poprawiania ich w zeszytach,
-wyrazy napisane niepoprawnie usuwać tak, aby uczeń nie przyswajał sobie w pamięci wzrokowej ich wadliwego obrazu graficznego – np.: całkowicie zamazywać wyrazy z błędem i pisać je u góry w sposób poprawny, w miejsce wyrazów z błędem naklejać paski z poprawnie napisanymi wyrazami,
- starać się jak najczęściej dawać dziecku informację zwrotną, że dostrzegane są jego sukcesy w przezwyciężaniu trudności. Jeśli uczeń ma trudności w czytaniu: - ograniczyć ilość zadawanego tekstu do nauki czytania w domu /klasy młodsze/,
- zasugerować, aby dłuższe teksty /czytanki, lektury/ dziecko czytało wspólnie z dorosłym,
- czytanie powinno przebiegać według zasady: „krótkie teksty, ale często”,
- sprawdzać stopień zrozumienia przez dziecko samodzielnie czytanych poleceń słownych,
- nie wymagać głośnego czytania przy zespole klasowym, ponieważ potęguje to napięcie emocjonalne, w wyniku czego dziecko dyslektyczne czyta gorzej. Dziecko może czytać głośno wówczas, gdy opanowało zadany tekst w domu lub w czasie zajęć korekcyjno – kompensacyjnych,
- zwrócić uwagę nie tylko na technikę i tempo czytania, ale przede wszystkim na stopień zrozumienia czytanego tekstu /zachęcać do czytania cichego ze zrozumieniem/,
- nie zmuszać dziecka do czytania wszystkich lektur, egzekwować przeczytanie tylko fragmentów książki wybranych przez nauczyciela. W miarę możliwości wybierać pozycje zgodne z zainteresowaniami dziecka. W przypadku zaburzeń obrazu graficznego pisma: - w pierwszym etapie edukacyjnym zwracać uwagę na poprawność graficzną pisma /prowadzić ćwiczenia uwzględniające kształt liter, ich połączenia, pochylenie i utrzymanie w liniaturze, prawidłową kierunkowość, prawidłowe ułożenie ręki i palców podczas pisania/,
- polecać pisanie ołówkiem w większej liniaturze, szczególnie w początkowym okresie nauki szkolnej,
- w klasach starszych w przypadku utrzymywania się tych trudności – zachęcać do pisania drukiem, pozwalać na wykonywanie części zadań domowych z wykorzystaniem maszyny do pisania lub klawiatury komputera,
- wydłużyć czas pisania podczas prac pisemnych,
- oceniać prace pisemne na podstawie treści, wiedzy, trafności argumentacji i kompozycji z pominięciem błędów popełnionych w piśmie i jego strony graficznej. Osiągnięcia ucznia powinny być oceniane bardziej na podstawie wypowiedzi ustnych niż pisemnych. |
