|
- trudności w różnicowaniu kształtów geometrycznych,
- występowanie pomyłek technicznych w obliczeniach matematycznych, np. mylenie znaków, cyfr, pomijanie wierszy tekstu,
- zaburzenia orientacji przestrzennej,
- bardzo słaba wyobraźnia przestrzenna,
- obniżona sprawność ruchowa objawiająca się trudnością w wykonywaniu ćwiczeń fizycznych,
- zaburzona orientacja w schemacie ciała /np. mylenie prawej i lewej ręki/ oraz słaba koordynacja wzrokowo – ruchowa, powodująca błędne rozumienie instrukcji do ćwiczeń,
- wolne tempo wykonywania zadań opartych na dobrej technice pisania i czytania,
- kłopot w koncentracji – uwaga krótkotrwała, łatwo ulegająca rozproszeniu. Wiek przedszkolny /zerówka/ Na tym etapie rozwoju dokonują się dynamiczne zmiany w dojrzewaniu analizatorów korowych – wzrokowego, słuchowego i ruchowego. Dojrzałość analizatorów oraz ich gotowość do pracy i współpracy oznacza warunek konieczny do podjęcia nauki czytania i pisania. Wszelkie dysharmonie rozwojowe tego wieku mogą w konsekwencji stać się przyczyną specyficznych trudności w nauce podstawowych technik szkolnych. Mówimy wówczas o dziecku tzw. ryzyka dysleksji. Symptomy świadczące o tym , że nauczyciel ma do czynienia z dzieckiem dyslektycznym:
- niechęć do rysowania,
- niemożliwość odwzorowania prostych figur geometrycznych,
- rysunki ubogie w szczegóły,
- wychodzenie poza linie w kolorowaniu rysunków,
- niewłaściwy kierunek kreślenia linii,
- nieprawidłowy chwyt ołówka,
- trudność w zapamiętaniu kształtu liter,
- słaba sprawność ruchowa ogólna i sprawność ruchowa rąk,
- trudności w nauce wiązania sznurowadeł, zapinania guzików,
- brak przewagi funkcjonalnej jednej z rąk,
- trudności w rozpoznawaniu i odtwarzaniu rytmu,
- nieumiejętność dokonania analizy i syntezy głoskowej prostych wyrazów dwusylabowych typu: mapa,
- ubogie słownictwo,
- wolne tempo wykonywania prac wymagających sprawności motorycznej rąk i dobrej koordynacji wzrokowo – ruchowej. Wiek wczesnoszkolny / klasy I – III/ Za podstawowe zadanie tego okresu nauczania uznaje się opanowanie przez dziecko dobrej techniki czytania ze zrozumieniem, opanowanie techniki poprawnego pod względem ortograficznym i graficznym pisania oraz techniki liczenia. Wszelkie problemy w nauce tych technik u dziecka o prawidłowym rozwoju umysłowym powinny być brane pod uwagę, jako ewentualne objawy dysleksji. Symptomy świadczące o tym , że nauczyciel ma do czynienia z dzieckiem dyslektycznym: - mylenie liter podobnych wzrokowo i słuchowo w czytaniu i pisaniu np. b, p, d,
- trudność w opanowaniu dobrej techniki czytania,
- uporczywe głoskowanie, pomijanie linijek tekstu,
- zacinanie się przy czytaniu, przekręcanie odczytywanych wyrazów,
- trudność w nauce tabliczki mnożenia i w zapamiętywaniu innego materiału słownego,
- trudność w organizowaniu świata zewnętrznego, zapominanie przedmiotów osobistych,
wydawanych poleceń, tzw. „ogólne roztrzepanie”,
- tzw. „brzydkie zeszyty”,
- pismo o obniżonym poziomie graficznym, wolne tempo pisania,
- niski poziom graficzny rysunków, prace ubogie w szczegóły. Wiek średni szkolny / klasy IV – VI/ Najtrudniejsze dla tego okresu w edukacji szkolnej dziecka dyslektycznego jest poradzenie sobie ze znacznym wzrostem tempa pracy oraz powiększeniem zakresu materiału do przyswojenia. Dodatkowym problemem okazuje się przejście od jednego nauczyciela nauczającego do zespołu nauczycieli uczących różnych przedmiotów. Dlatego też do występujących na poprzednich etapach objawów dołączyć mogą nowe:
- utrzymujące się trudności z poprawną pisownią,
- trudności w nauce języka obcego dotyczące pisania i czytania,
- wolne tempo pracy na sprawdzianach pisemnych,
- systematyczne niekończenie prac,
- niski poziom graficzny pisma,
- specyficzne trudności w nauce w oparciu o samodzielnie przeczytany tekst. |
